Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Saeed Heidari was a 41-year-old father who joined the national protest movement with a simple yet profound hope: to secure a better future for his seven-year-old son. He was a participant in the revolutionary wave of January 2026, standing alongside fellow citizens in their pursuit of change. On the night of January 8, 2026, Saeed was in the Tehranpars neighborhood of Tehran near Arsh Hospital. Demonstrating remarkable courage, he attempted to assist protesters who had been wounded during the unrest. It was during this selfless act of compassion that he was targeted by security forces. Reports indicate that Saeed was struck by eight bullets, hitting his back, hand, and heart. His sacrifice, made while tending to the injured, has led him to be remembered as a "Javidnam"—an eternal name—among those honored for their bravery in the movement.

سعید حیدری، پدر ۴۱ ساله‌ای بود که با آرزوی ساختن آینده‌ای بهتر و روشن‌تر برای پسر ۷ ساله‌اش، در اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ شرکت کرد. او که دغدغه آزادی میهن را داشت، در جریان خیزش انقلابی مردم ایران به صف معترضان پیوست. در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در محله تهران‌پارس و در نزدیکی بیمارستان آرش، سعید در حالی که فداکارانه به کمک معترضان مجروح می‌شتافت، هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت. عمل انسانی او در یاری رساندن به دیگران در میان درگیری‌ها، گواهی بر شجاعت و ایثار او در آن شب‌های سرنوشت‌ساز بود. بر اساس گزارش‌ها، او بر اثر اصابت ۸ گلوله جنگی به کمر، دست و قلب، جان خود را فدای آرمان‌هایش کرد. نام سعید حیدری به عنوان یکی از جان‌فدایان راه میهن که در حین یاری به هم‌نوعان خود جان باخت، در زمره جاویدنامان تاریخ معاصر ایران ثبت شده است.